Skip to main content

Εκλογικός νόμος: Η συζήτηση «ακορντεόν», τα τρία σενάρια και το φόβητρο της Γαλλίας

SOOC

Ποιες εκδοχές «αναζωπυρώθηκαν» το προηγούμενο διάστημα για τον εκλογικό νόμο

Σε ένα timing που η προσοχή είναι στραμμένη στο πακέτο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης που ανακοινώνεται το ερχόμενο Σάββατο, από την κυβέρνηση επιχειρείται να μην δοθεί συνέχεια στη συζήτηση  περί αλλαγής στον εκλογικό νόμο.

Τα σενάρια  βέβαια έχουν φουντώσει  το τελευταίο διάστημα, γεγονός που πυροδοτεί και την έντονη αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Ο πρωθυπουργός μέσα στο καλοκαίρι σε συνέντευξή του είχε κλείσει τη σχετική συζήτηση, ωστόσο το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει οι εισηγήσεις που δέχεται για το συγκεκριμένο θέμα. Την επόμενη Κυριακή στην παραδοσιακή συνέντευξή στη Θεσσαλονίκη  αναμένεται να δεχθεί σχετική ερώτηση και όπως φαίνεται θα κλείσει το σχετικό «παράθυρο». Ωστόσο θα έχει ενδιαφέρον αν ο τρόπος που θα τοποθετηθεί θα κλείσει ερμητικά τα σενάρια ή θα αφήσει περιθώρια για δεύτερη ανάγνωση (δηλαδή για επανεξέταση του θέματος στο απώτερο μέλλον).

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία από την κυβέρνηση δεν θέλουν να ανοίξουν το θέμα, καθώς η αλλαγή του εκλογικού νόμου μπορεί να ερμηνευτεί ως κίνηση ηττοπάθειας και δεν θα βοηθούσε στη συσπείρωση των αναποφάσιστων. Θα έδινε παράλληλα πάτημα στην αντιπολίτευση να εξαπολύσει νέα επίθεση, μετά μάλιστα από ένα… θερμό καλοκαίρι όπου οι αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ οδήγησαν σε σφοδρή πολιτική σύγκρουση. Στο πλαίσιο αυτό, κορυφαία κυβερνητικά στελέχη το τελευταίο διάστημα έχουν σπεύσει να κλείσουν τη σχετική συζήτηση με δημόσιες τοποθετήσεις τους.

Ωστόσο δεν αποτελεί μυστικό πως «γαλάζιοι» βουλευτές  βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο να υπάρξουν αλλαγές στον εκλογικό νόμο, με στόχο ευκολότερο μπόνους στο πρώτο κόμμα. Άλλωστε στο κυβερνών κόμμα έχουν χτυπήσει… καμπανάκια από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, καθώς η ανάκαμψη στις μετρήσεις που υπήρξε στις αρχές του καλοκαιριού «χάθηκε» μετά τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας για τις αγροτικές επιδοτήσεις.

Το φόβητρο της Γαλλίας

Μάλιστα στα «γαλάζια» πηγαδάκια υπάρχουν φωνές που επικαλούνται το παράδειγμα της Γαλλίας και τονίζουν την σημασία της πολιτικής σταθερότητας.  Το επιχείρημα που προβάλλουν είναι πως θα μπορούσε η κυβέρνηση να ανοίξει την συζήτηση για τον εκλογικό νόμο, επικαλούμενη την ανάγκη να μην μπει η χώρα σε περιπέτειες.

Να σημειωθεί εδώ πως σε πρόσφατη τοποθέτησή του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στη  σημασία της έννοιας της πολιτικής σταθερότητας και στη  δυνατότητα μιας κυβέρνησης μονοκομματικής «να προχωρά απρόσκοπτα στην υλοποίηση του προγράμματός της, απέναντι στην ολοένα και αυξανόμενη πόλωση και στην τοξικότητα και στα fake news».

Ειδικότερα υπογράμμισε πως σε αυτή τη συγκυρία όπου άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, είναι υποχρεωμένες, επειδή έχουν ελλείμματα, να αυξήσουν τους φόρους ή να μειώσουν τις δαπάνες, η Ελλάδα μπορεί να παράγει όχι απλά πρωτογενή αλλά και πραγματικά πλεονάσματα. Έτσι, όπως ανέφερε,  υπάρχει η δυνατότητα  για μειώσεις φόρων, και  για αυξήσεις δαπανών σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία  και η παιδεία.

Τα τρία σενάρια και οι… παγίδες

Τρία σενάρια «αναζωπυρώθηκαν» το προηγούμενο διάστημα για τον εκλογικό νόμο, τα οποία ωστόσο εγκυμονούν και κινδύνους για τους «γαλάζιους». Ειδικότερα:

1.Να δίνεται ευκολότερα το μπόνους στο πρώτο κόμμα. Σήμερα το πρώτο κόμμα παίρνει μπόνους αν πιάσει ποσοστό πάνω από 25%, οπότε και κατοχυρώνει 20 έδρες και από  εκεί και πέρα παίρνει μία έξτρα έδρα για κάθε 0.5%. Όσοι εισηγούνται αλλαγή στη ρύθμιση λένε πως το πρώτο κόμμα θα μπορούσε να παίρνει μια έδρα για κάθε 0.3% ή 0.4%.  Βέβαια όπως ήδη αναφέρθηκε υπάρχει κίνδυνος αυτό να ερμηνευτεί ως κίνηση ηττοπάθειας και αντί να συσπειρώσει τελικά να αποσυσπειρώσει τους «γαλάζιους» ψηφοφόρους.

2.Να λαμβάνεται υπόψη και η διαφορά από το δεύτερο κόμμα για το μπόνους. Βέβαια και αυτή θα ήταν μια αμφιλεγόμενη συζήτηση  καθώς σε περίπτωση που υπάρξει και δεύτερη αναμέτρηση, θα μπορούσε αυτό να οδηγήσει σε ενίσχυση του δεύτερου κόμματος από ψηφοφόρους που θα ήθελαν να γεφυρωθεί η απόσταση από το πρώτο κόμμα.

3.Να αυξηθεί το ποσοστό που απαιτείται για την είσοδο στη Βουλή από το 3% στο 5%. Πάντως όσοι δεν ενθουσιάζονται με μια τέτοια ρύθμιση σημειώνουν πως μια τέτοια αλλαγή μπορεί να λειτουργήσει συσπειρωτικά για μικρότερα κόμματα, αν θεωρηθεί από τμήμα των ψηφοφόρων ως κίνηση αποκλεισμού τους. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να υπάρξουν τελικά τα αντίθετα για τους «γαλάζιους» αποτελέσματα. Από τα τρία σενάρια θεωρείται πως είναι αυτό που έχει τις λιγότερες πιθανότητες να τεθεί στο τραπέζι αν κάποια στιγμή μελλοντικά ανοίξει η συζήτηση περί εκλογικού νόμου.