Η εποχή του Βίκτορ Όρμπαν ως βασικού «αντιρρησία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται να φτάνει στο τέλος της, ανοίγοντας μια νέα περίοδο αβεβαιότητας για τη συνοχή του μπλοκ. Μετά τη βαριά εκλογική του ήττα, τη θέση του αναμένεται να αναλάβει ο κεντροδεξιός Πέτερ Μάγκιαρ, ο οποίος εμφανίζεται πιο διατεθειμένος να συνεργαστεί με τις Βρυξέλλες.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία, καθώς η ΕΕ βασίζεται στην ομοφωνία για σημαντικές αποφάσεις, όπως οι κυρώσεις και οι προϋπολογισμοί. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έσπευσε ήδη να προτείνει αλλαγές στους κανόνες ψηφοφορίας, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικά αδιέξοδα.
Για χρόνια, ο Όρμπαν χρησιμοποιούσε το δικαίωμα βέτο για να μπλοκάρει κρίσιμες αποφάσεις, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη στήριξη της ΕΕ προς την Ουκρανία. Παρά την αποχώρησή του, ωστόσο, η ανησυχία παραμένει: στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξακολουθούν να υπάρχουν ηγέτες που θα μπορούσαν να αναλάβουν τον ίδιο ρόλο.
Ο σύμμαχος: Ρόμπερτ Φίτσο
Ο πρωθυπουργός της Σλοβακία υπήρξε στενός συνεργάτης του Όρμπαν, μπλοκάροντας μαζί του κυρώσεις κατά της Ρωσία και ζητώντας εξαιρέσεις από ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης προς την Ουκρανία.
Με τον Όρμπαν εκτός, ο Φίτσο ενδέχεται να αποτελέσει τον βασικό εκφραστή φιλορωσικών θέσεων εντός της ΕΕ. Έχει ήδη αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να ασκήσει βέτο σε χρηματοδότηση ύψους 90 δισ. ευρώ προς το Κίεβο, αν και στο παρελθόν έχει τελικά ευθυγραμμιστεί με τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.
Ο λαϊκιστής δισεκατομμυριούχος: Αντρέι Μπάμπις
Ο πρωθυπουργός της Τσεχία, συχνά αποκαλούμενος «Τσέχος Τραμπ», έχει ήδη δείξει τάσεις παρόμοιες με του Όρμπαν.
Έχει ζητήσει περιορισμό της βοήθειας προς την Ουκρανία και αντιτίθεται έντονα στις περιβαλλοντικές πολιτικές της ΕΕ, ιδιαίτερα στο σύστημα εμπορίας ρύπων, το οποίο θεωρεί επιζήμιο για τη βιομηχανία της χώρας του.
Η ισορροπίστρια: Τζόρτζια Μελόνι
Η πρωθυπουργός της Ιταλία ακολουθεί μια πιο σύνθετη στρατηγική. Παρότι προέρχεται από τη δεξιά και διατηρεί εθνικιστική ρητορική, έχει επιλέξει να συνεργάζεται με τις Βρυξέλλες.
Ωστόσο, δεν λείπουν οι ιδεολογικές συγκλίσεις με τον Όρμπαν, καθώς σε πρόσφατη σύνοδο εξέφρασε κατανόηση για τη στάση του στο ζήτημα της χρηματοδότησης της Ουκρανίας.
Ο υποψήφιος για επιστροφή: Γιάνεζ Γιάνσα
Ο πρώην πρωθυπουργός της Σλοβενία ενδέχεται να επιστρέψει στην εξουσία μετά από αμφίρροπες εκλογές.
Αν και έχει χαρακτηριστεί «μίνι Τραμπ», διαφοροποιείται από τον Όρμπαν στο ουκρανικό, καθώς έχει στηρίξει ενεργά το Κίεβο και την ευρωπαϊκή του προοπτική.
Ο «άγνωστος παράγοντας»: Ρούμεν Ράντεφ
Ο πρώην πρόεδρος της Βουλγαρία διεκδικεί την επιστροφή του στην πολιτική σκηνή μέσω νέου κόμματος και εμφανίζεται φαβορί στις εκλογές.
Οι θέσεις του προκαλούν ανησυχία, καθώς έχει εκφράσει απαισιόδοξες εκτιμήσεις για την Ουκρανία και έχει επικρίνει την ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο. Μάλιστα, είχε έρθει σε έντονη αντιπαράθεση με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Ένα νέο τοπίο αβεβαιότητας
Η αποχώρηση του Όρμπαν δεν σημαίνει απαραίτητα και το τέλος των εντάσεων στο εσωτερικό της ΕΕ. Αντίθετα, ανοίγει τον δρόμο για μια πιο πολυκεντρική –και ενδεχομένως απρόβλεπτη– μορφή αντίδρασης στις ευρωπαϊκές αποφάσεις.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα υπάρξει νέος «ταραξίας», αλλά ποιος –ή ποιοι– θα αναλάβουν αυτόν τον ρόλο στη νέα πολιτική ισορροπία της Ευρώπης.
Με πληροφορίες από Politico
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
