Μελέτη που έγινε από τους επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου Karolinska Institutet της Σουηδίας, διαπίστωσε ότι χειρουργική επέμβαση για την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, καθώς και η φαρμακευτική αγωγή βοηθούν στη μείωση του κινδύνου για την ανάπτυξη αδενοκαρκινώματος.
Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «JAMA Oncology» και, έδειξαν ότι εντός 15 ετών από την οποιουδήποτε τύπου παρέμβαση, υπήρξε πτώση των περιστατικών καρκίνου, με τον κίνδυνο να μειώνεται στο ίδιο επίπεδο με εκείνο του γενικού πληθυσμού.
Στη μελέτη αυτή η οποία διήρκεσε 50 συνεχή έτη, συμπεριλήφθησαν 1 εκατομμύριο άτομα και όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, το γεγονός ότι είναι πολύχρονη και μεγάλη, με περίοδο παρακολούθησης άνω των 15 ετών μετά την επέμβαση, τα αποτελέσματά της έχουν βαρύνουσα σημασία.
Ο ένας εκ των ερευνητών ερευνητής του Ινστιτούτου Karolinska, John Maur-Ouda, και πρώτος συγγραφέας της μελέτης, ανέφερε ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τόσο η χειρουργική όσο και ή φαρμακευτική θεραπεία της παλινδρόμησης εμποδίζουν τον καρκίνο του οισοφάγου να εμφανιστεί.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ύπαρξη παρόμοιων αποτελεσμάτων ανεξάρτητα από το είδος της θεραπευτικής επιλογής υποστηρίζει τη θεωρία ότι υπάρχει κάποια παθολογική συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης της επένδυσης του οισοφάγου στο οξύ και της προδιάθεσης κάποιου για εμφάνιση αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου. Ωστόσο, μόνο μια μειοψηφία ασθενών με οισοφάγο Barrett εμφανίζει καρκίνο και πολλοί ασθενείς με καρκίνο δεν έχουν αποδείξεις για παρουσία οισοφάγου Barrett.
Όπως μας εξηγεί ο γενικός χειρουργός και πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής, Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι πολύ συχνή πάθηση η οποία αφορά περίπου το 20% του ενήλικου πληθυσμού. Κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον οισοφάγο διατρέχουν μόνο όσοι υποφέρουν από επίμονη παλινδρόμηση, δηλαδή όταν τα επεισόδια αναγωγών των οξέων του στομάχου προς το στόμα είναι δύο ή περισσότερα την εβδομάδα, επί χρόνια.
Αιτία είναι η αλλαγή που προκαλεί το περιεχόμενο του στομάχου στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου προκαλώντας έτσι μία πάθηση η οποία ονομάζεται οισοφάγος Barrett και αυτή συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου. Ωστόσο, όπως λέει, μόνο ένα μικρό ποσοστό ατόμων με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση θα αναπτύξει οισοφάγο του Barrett και ένα ακόμη μικρότερο καρκίνο στον οισοφάγο. Παρ’ όλα αυτά είναι σημαντικό να πραγματοποιούνται τακτικοί έλεγχοι για δυσπλασία.
Με τη χειρουργική αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ανατάσσεται και διορθώνεται η διαφραγματοκήλη όταν υπάρχει, συγκλείνονται με ράμματα τα σκέλη του διαφράγματος και ενδυναμώνεται η βαλβίδα του σφιγκτήρα, τυλίγοντας τον θόλο του στομάχου γύρω από το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου, συνεπώς εμποδίζεται η ροή των γαστρικών οξέων προς τον οισοφάγο και όπως έδειξαν τα αποτελέσματα της μελέτης, μειώνεται η ανάπτυξη αδενοκαρκινώματος, μιας επιθετικής και θανατηφόρου μορφής καρκίνου.
Σύμφωνα με το Δρ. Ξιάρχο, ο καρκίνος του οισοφάγου δεν σχετίζεται με γενετικούς λόγους, οπότε δεν αποτελεί σημαντικό περιορισμό της έρευνας το γεγονός ότι η μελέτη πραγματοποιήθηκε μόνο σε σκανδιναβικές χώρες. Επιπλέον, επειδή ο συγκεκριμένος καρκίνος επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες, τα ενθαρρυντικά ευρήματα περί πτώσης των περιστατικών καρκίνου του οισοφάγου μετά τη θεραπεία ίσως να μην ισχύει για άλλες χώρες όπως η Ελλάδα, όπου τα ποσοστά παχύσαρκων και καπνιστών είναι υψηλά.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
