«Ευτυχής συγκυρία» για την περαιτέρω αναβάθμιση του «στόλου» υποδομών φυσικού αερίου της χώρας «διαβάζεται» η τρέχουσα περίοδος με την στροφή της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο στο (αμερικανικό) LNG μέχρι το 2028 με τα σχέδια να κοιτούν σταθερά «εξαγωγικά».
Μάλιστα, η εν λόγω συζήτηση τροφοδοτείται περαιτέρω από τον ευρύτερο «αναστοχασμό» περί ενεργειακής μετάβασης, όπου, αν και η «πράσινη κούρσα», τουλάχιστον, σε επίπεδο ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής, παραμένει στην προμετωπίδα, εντούτοις, η συζήτηση δείχνει να έχει μετατοπιστεί στο όνομα του «ρεαλισμού», φέρνοντας, μεταξύ άλλων, «de facto» στο προσκήνιο το φυσικό αέριο.
«Ενεργειακή Κυριαρχία» στο Ζάππειο
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και υπό την διοίκηση του Προέδρου Τραμπ, οι «αμφισημίες» εμφανίζονται σημαντικά πιο περιορισμένες με το επίδικο που απαντά στο «δίλλημα» καθαρή ή όχι ενέργεια να ακολουθεί της προτεραιότητας περί «Ενεργειακής Κυριαρχίας».
Ενδεικτικά, ο Υπουργός Εσωτερικών και Επικεφαλής του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ – που θα βρίσκεται σήμερα και αύριο στην Αθήνα για να συμμετάσχει στη Σύνολο της Διατλαντικής Συνεργασίας για την Ενέργεια (P-TEC) είχε ξεχωρίσει σε πρόσφατη συνέντευξή του σε αμερικανικό μέσο την εν λόγω διάσταση, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η εδραιωμένη πλέον ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ λόγω αξιοποίησης σχιστολιθικών πετρωμάτων επιτρέπει στη χώρα να υπερασπίσει τα συμφέροντά της όπου γης.
Μάλιστα η απάντηση ήρθε σε ερώτηση για τις συνέπειες μιας ευρύτερης σύρραξης με το Ιράν, με τον Υπουργό Εσωτερικών να δηλώνει ότι η ανησυχία αυτή υπήρχε πριν 20 χρόνια βλέποντας κανείς τις τιμές του πετρελαίου. «Δεν παίρνουμε πλέον πετρέλαιο από το Ορμούζ. Άλλοι ανησυχούν, όχι εμείς. Η Κίνα. Η Κίνα εισάγει 11-12 εκατ. βαρέλια τη μέρα, τα μισά από το Ορμούζ. Αυτή είναι η ελευθερία και η ισχύς που έχεις όταν έχεις ενεργειακή κυριαρχία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα, όπως αποτυπώθηκε και στα πλαίσια των πρόσφατων εγκαινίων για τον νέο συμπιεστή του ΔΕΣΦΑ στη Κομοτηνή, δύναται να αποτελέσει βασική πύλη εισόδου LNG προς την ευρωπαϊκή αγορά, γεγονός που με την σειρά του, ανατροφοδοτεί σχέδια για πρόσθετες υποδομές στην ελληνική επικράτεια με βασικό προσανατολισμό την αναβάθμιση της εξαγωγικής ικανότητας της χώρας.
Η επαναπροσέγγιση για την «χρησιμότητα» έργων που μέχρι πρότινος απορρίπτονταν ως «αδικαιολόγητα» από την αγορά πραγματοποιείται στην βάση των εκτιμήσεων για άνοδο της ζήτησης φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή με τους διαχειριστές να προσδιορίζουν τις ανάγκες στα 68 bcm το 2030 από 51 bcm το 2024, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το «κενό» που θα προκύψει από την απόσυρση του ρωσικού αερίου στην περιοχή, ήτοι 16 bcm.
Η περίπτωση του «FSRU Θράκης»
Κατά συνέπεια, «η αγορά δικαιολογεί πλέον επενδύσεις», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του κλάδου του αερίου με μία εκ των επιλογών να αποτελεί το δεύτερο FSRU που σχεδιάζει η Gastrade, γνωστό ως «FSRU Θράκης».
Πρόκειται για ένα «δίδυμο» τερματικό σταθμό με χαρακτηριστικά ανάλογα του εν λειτουργία τερματικού σταθμού στην Αλεξανδρούπολη με στόχο να πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες της χώρας να υποδέχεται και να εξάγει υγροποιημένο φυσικό αέριο. Πιο συγκεκριμένα, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, η περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα, ενώ την ίδια στιγμή, διεξάγονται συζητήσεις για την εύρεση χρηματοδότησης με τον συνολικό προϋπολογισμό του έργου να εκτιμάται στα 550 με 600 εκατ. ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές με γνώση του θέματος, η χρονική συγκυρία εμφανίζεται ευνοϊκή για να «σημαδέψει» με θετικό «πρόσημο» τα δύο κρίσιμα στοιχεία που εν τέλει θα κρίνουν και την υλοποίηση του έργου. Το πρώτο, όπως και σε κάθε επένδυση, είναι η εμπορική βιωσιμότητα του έργου με την «απάντηση» να βρίσκεται στο κλείσιμο συμφωνιών για την έλευση φορτίων LNG και το δεύτερο η χρηματοδότηση με την Διοίκηση της εταιρείας να προσβλέπει σε αμερικανικά κεφάλαια στη βάση του αυξημένου ενδιαφέροντος των ΗΠΑ για την επίσπευση και επιτυχία του «Κάθετου Διαδρόμου» που θα φέρει το αμερικανικό αέριο στην καρδιά της Ευρώπης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συζήτηση περί υποδομών και της ανάγκης περαιτέρω αναβάθμισης τους δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα αλλά «επεκτείνεται» στην ευρύτερη περιοχή ιδιαίτερα στο σενάριο που θέλει να «ευδοκιμούν» τα σχέδια για πολλαπλάσιες ποσότητες προς Βορρά. Σε κάθε περίπτωση οι συμφωνίες αγοράς και πώλησης LNG με προσανατολισμό την αγορά των Βαλκανίων αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο του διήμερου συνεδρίου με τους Έλληνες παίκτες να παίρνουν μέρος στις «υπογραφές».
ΔΕΠΑ Εμπορίας και AKTOR σε «θέση μάχης»
Ενδεικτικά σε μια τελευταία εξέλιξη, η ΔΕΠΑ Εμπορίας με την AKTOR προχώρησαν στην σύναψη στρατηγικής συμφωνίας για την σύσταση κοινής εταιρείας με αντικείμενο τις εξαγωγές LNG.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο Όμιλος AKTOR και η ΔΕΠΑ Εμπορίας προχώρησαν στη σύσταση της εταιρείας ATLANTIC – SEE LNG TRADE Α.Ε., η οποία έχει ως στόχο την αγορά και εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα (LNG) και την περαιτέρω πώλησή του εκτός Ελλάδας και στο πλαίσιο της επιχειρηματικής της στρατηγικής ήδη εξετάζει και αξιολογεί τις κατάλληλες επιχειρηματικές ευκαιρίες συνεργασίας για την επίτευξη των σκοπών της.
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου ορίστηκε ο κ. Κωνσταντίνος Ξιφαράς, Διευθύνων Σύμβουλος ο κ. Αλέξανδρος Εξάρχου και μέλη οι κ.κ. Αναστάσιος Αρανίτης, Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος και Κωνσταντίνος Καραγιαννάκος. Στη νέα εταιρεία ο Όμιλος AKTOR συμμετέχει με ποσοστό 60% και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με ποσοστό 40%, αντίστοιχα.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
