Ο Βίκτορ Γουίλις, ο εμβληματικός τραγουδιστής και συνδημιουργός των μεγαλύτερων επιτυχιών των Village People, πέθανε σε ηλικία 74 ετών, όπως ανακοίνωσε το συγκρότημα μέσω των επίσημων λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Γουίλις έφυγε από τη ζωή στις 30 Ιουνίου 2026, έπειτα από σύντομη αλλά επιθετική ασθένεια. Η οικογένειά του ζήτησε να γίνει σεβαστή η ιδιωτικότητά της. Αντίστοιχη ανακοίνωση δημοσίευσε και η σύζυγός του, Κάρεν Χαφ-Γουίλις.
Γεννημένος στο Τέξας, ο Γουίλις υπήρξε η χαρακτηριστική φωνή των Village People και συνυπέγραψε ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ντίσκο, όπως τα YMCA, Go West και In The Navy. Το συγκρότημα έγινε παγκόσμιο φαινόμενο στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Ο Γουίλις μεγάλωσε στο Σαν Φρανσίσκο, τραγουδώντας γκόσπελ στην εκκλησία όπου λειτουργούσε ο πατέρας του ως βαπτιστής ιερέας. Αργότερα στράφηκε στην τζαζ και τη σόουλ, ενώ με το σχολικό του συγκρότημα, τους The Ballads, άνοιξε συναυλίες των The Temptations και συμμετείχε σε μουσικές ηχογραφήσεις με τον θρύλο της τζαζ Ντίζι Γκιλέσπι.
Μετά τις σπουδές του ακολούθησε θεατρική καριέρα, συμμετέχοντας αρχικά στη μουσική παράσταση Hair στο Λας Βέγκας και στη συνέχεια στις παραγωγές του Μπρόντγουεϊ Two Gentlemen of Verona και The Wiz. Εκεί γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, τη μετέπειτα πρωταγωνίστρια του The Cosby Show, Φιλίσια Ρασάντ, για την οποία συνέγραψε και παρήγαγε το ντίσκο άλμπουμ Josephine Disco.
Το 1977 γνώρισε τον Γάλλο παραγωγό Ζακ Μοράλι, ο οποίος τον επέλεξε αρχικά για δεύτερα φωνητικά σε ένα νέο πρότζεκτ. Το πρώτο ντέμο οδήγησε σε δισκογραφικό συμβόλαιο και ο Μοράλι πρότεινε στον Γουίλις να αναλάβει τη θέση του βασικού τραγουδιστή.
Η επιτυχία ήταν άμεση. Οι δίσκοι Macho Man και Cruisin’, που κυκλοφόρησαν το 1978, περιλάμβαναν τραγούδια όπως τα Macho Man, Key West και φυσικά το YMCA, που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια στην ιστορία της ποπ μουσικής.
Το 1979 ακολούθησε το Go West, με το ομώνυμο τραγούδι να αποκτά αργότερα νέα ζωή μέσα από τη διασκευή των Pet Shop Boys, ενώ στον ίδιο δίσκο περιλαμβάνονταν και τα In The Navy και I Wanna Shake Your Hand.
Το περιοδικό Billboard είχε χαρακτηρίσει τη μουσική των Village People ως μία από τις πιο ακαταμάχητες της ντίσκο εποχής, ενώ οι New York Times είχαν ξεχωρίσει τη «βραχνή και γεμάτη ένταση» φωνή του Γουίλις.
Ο Γουίλις αποχώρησε από το συγκρότημα το 1979, πριν από την παραγωγή της κινηματογραφικής ταινίας Can’t Stop The Music, η οποία σημείωσε μεγάλη εμπορική αποτυχία και επιτάχυνε την παρακμή του συγκροτήματος.
Παρά την αποχώρησή του, δυσκολεύτηκε να απομακρυνθεί από την εικόνα των Village People και να καθιερωθεί ως σόλο καλλιτέχνης. Το προσωπικό του άλμπουμ Solo Man, που ηχογραφήθηκε το 1979, παρέμεινε στο συρτάρι για περισσότερα από 30 χρόνια και κυκλοφόρησε τελικά το 2015.
Τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα εξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες, έχοντας δηλώσει ότι η απογοήτευση για την εξέλιξη της καριέρας του τον οδήγησε στην κατάχρηση. Η πορεία του άλλαξε το 2006, όταν υποβλήθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης με δικαστική εντολή και ολοκλήρωσε τριετή περίοδο επιτήρησης.
Καθοριστικό ρόλο στη νέα του αρχή έπαιξε και η δεύτερη σύζυγός του, δικηγόρος στο επάγγελμα, η οποία τον βοήθησε στη μακροχρόνια δικαστική διαμάχη με τις εταιρείες που διαχειρίζονταν τα δικαιώματα των τραγουδιών των Village People.
Το 2015 ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ αναγνώρισε στον Γουίλις ποσοστό 50% των δικαιωμάτων σε 13 τραγούδια του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ των οποίων και το YMCA. Η απόφαση άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή του στους Village People το 2017.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
