Πολιτιστικά
Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020 10:05

Σαββέρια Μαργιολά: «…είναι για μένα μεγάλη τιμή, τύχη και ευλογία»

Με γνώμονα τον απέραντο θαυμασμό και σεβασμό της προς τον Μίκη Θεοδωράκη, η Σαββέρια Μαργιολά  παρουσιάζει τον νέο της δίσκο, «Ρόδα Αμάραντα», με επανεκτελέσεις τραγουδιών του μεγάλου μας συνθέτη. Με κύρια κριτήρια το συναίσθημα και τη συγκίνηση, δέκα τραγούδια παίρνουν νέα μορφή, μέσα από τη δική της φωνή. Μιλήσαμε μαζί της.

Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
gkoul@naftemporiki.gr


Με γνώμονα τον απέραντο θαυμασμό και σεβασμό της προς τον Μίκη Θεοδωράκη, η Σαββέρια Μαργιολά  παρουσιάζει τον νέο της δίσκο, «Ρόδα Αμάραντα», με επανεκτελέσεις τραγουδιών του μεγάλου μας συνθέτη.

Με κύρια κριτήρια το συναίσθημα και τη συγκίνηση, δέκα τραγούδια παίρνουν νέα μορφή, μέσα από τη δική της φωνή.

Μιλήσαμε μαζί της.

Θα θέλατε να μας συστήσετε τη νέα  σας δουλειά;
«Είναι ένας δίσκος που περιλαμβάνει επανεκτελέσεις δέκα τραγουδιών, από διάφορες περιόδους του Μίκη Θεοδωράκη και έχει τίτλο “Ρόδα αμάραντα”. Δέκα τραγούδια που έχω αγαπήσει πολύ από το σπουδαίο του ρεπερτόριο, στα οποία προσπάθησα να αποτυπώσω το προσωπικό μου συναίσθημα μέσα από την ερμηνεία και τον ήχο».

Πώς προέκυψε η δημιουργία του;
«Μέσα από μία όμορφη κουβέντα που είχα με τους συνεργάτες της Fm Records μέσα στον χειμώνα, μπήκα στη διαδικασία να προσεγγίσω και δισκογραφικά ένα πολύ μικρό μέρος από το έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Η ευκαιρία που μου δόθηκε  γι’ αυτό το καλλιτεχνικό βήμα με γέμισε ανείπωτη χαρά και είναι για μένα μεγάλη τιμή, τύχη και ευλογία».

Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή των τραγουδιών;
«Είναι τόσο μεγάλο και ξεχωριστό το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, που δυσκολεύτηκα αρκετά στο να καταλήξω σ’αυτά τα δέκα κομμάτια. Επέλεξα κάποια από αυτά που με συγκινούν βαθιά και μιλούν στην ψυχή μου. Κάποια πασίγνωστα που ήταν για μένα πρόκληση ερμηνευτικά και κάποια όμορφα μαργαριτάρια, λιγότερα ακουσμένα».

«Ρόδα Αμάραντα» ο τίτλος του –κάποιο σχόλιο σας για την επιλογή αυτή;
«Η ιδέα προέκυψε από το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, “Της αγάπης αίματα”. Είναι ένας τίτλος που εκφράζει την αίσθηση που έχω μέσα μου όχι μόνο γι΄αυτά τα δέκα τραγούδια αλλά για ολόκληρο το έργο του».

Σκέψεις και συναισθήματά σας για τον Μίκη Θεοδωράκη;
«Είναι ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης, με απέραντη ευαισθησία και βάθος. Ένας άνθρωπος που με την ευγένεια, τη λεπτότητα, την τρυφερότητα και τη μαχητικότητα που μας κοινώνησε μέσω της στάσης του και του έργου του, με αφυπνίζει, μου δίνει δύναμη και με παρακινεί να παλεύω  για τα καλλιτεχνικά και προσωπικά μου ιδανικά».

Προέρχεστε από γνωστή μουσική οικογένεια, κάποιο σχόλιο του στενού σας περιβάλλοντος για αυτό το μουσικό βήμα σας;
«Ο πατέρας μου ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με έβαλε στον κόσμο του Μίκη Θεοδωράκη. Υποστήριξε από την αρχή αυτό μου το εγχείρημα και νομίζω πως νιώθει υπερήφανος ως πατέρας αλλά και ως συνεργάτης».

Τους τελευταίους μήνες, η COVID-19 εισέβαλε στις ζωές μας. Κάποιες σκέψεις σας για όσα ζήσαμε και ζούμε;
«Όλο αυτό που συνέβη ήταν πρωτοφανές και απρόσμενο και μας ταρακούνησε όλους. Πέρα από τις αρνητικές συνέπειες που έχει, δυστυχώς, στις ζωές μας, νομίζω ότι μας έκανε να μπούμε σε μια διαδικασία αφύπνισης,  να θυμηθούμε ότι τελικά τίποτα δεν είναι δεδομένο, να επαναπροσδιορίσουμε τις πραγματικές και  ουσιαστικές αξίες στη ζωή και να εκτιμήσουμε περισσότερο το υπέρτατο αγαθό που είναι η υγεία μας».

Μια μεγάλη καλλιτεχνική σας επιθυμία;
«Αυτό που εύχομαι είναι να μπορώ να κάνω πάντα αυτό που αγαπώ, να γεμίζω συναισθηματικά και να συνδέομαι με τους ανθρώπους μέσω της μουσικής, που είναι για μένα το πολυτιμότερο δώρο σε αυτήν την τέχνη».

Αγαπημένος καλοκαιρινός προορισμός;
«Πριν δύο χρόνια πήγα, για πρώτη φορά, στο νησί που μεγάλωσε η γιαγιά μου, η μητέρα του πατέρα μου, στη Δονούσα. Ερωτεύτηκα αμέσως την ενέργεια αυτού του μέρους και, από τότε, έχει γίνει το νησί της καρδιάς μου».

Και μια καλοκαιρινή συνήθεια;
«Απογευματινός καφές στον Λυκαβηττό, που είναι το αγαπημένο μου μέρος στην Αττική και βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και στα στενά της Πλάκας».

Να κλείσουμε με  έναν στίχο που αγαπάτε ιδιαίτερα, από τα τραγούδια του δίσκου; Όποιον σας έρθει πρώτος στον  νου.
«Ένας στίχος του Μάνου Ελευθερίου: “Άσ’ τους να μας κοροϊδεύουν /με τα πιο πικρά τους λόγια. /Δε γνωρίζουν τι είναι αγάπη /δε γνωρίζουν τι είναι φλόγα. /Άσ’ τους να μας κοροϊδεύουν /και δεν ξέρουν τι γυρεύουν”».

Οι συντελεστές της έκδοσης

Γιώργος Μανωλάς: βιολί
Γιούλη Σούλα: τσέλο
Δημήτρης Μαργιολάς: μπουζούκι, μαντολίνο, τζουρά, μπαγλαμά
Δήμος Πολυμέρης: πιάνο, ξυλόφωνο, μεταλλόφωνο
Κωνσταντίνα Χρίστου: άρπα
Βασίλης Μαστοράκης: κλασική κιθάρα (Κορίτσι του Οκτώβρη)
Μάριος Μούρμουρας: ακουστική, κλασική & ηλεκτρική κιθάρα
Σταύρος Καβαλιεράτος: κόντρα μπάσο, τρομπέτα
Σπύρος Καραμήτσος: τύμπανα
Βασίλης Προδρόμου: δεύτερη φωνή (Η μπαλάντα του Αντρίκου)
Μάριος Μούρμουρας  - Δημήτρης Μαργιολάς: φωνητικά (Ασ’ τους να μας κοροϊδεύουν)
Ενορχήστρωση: Μάριος Μούρμουρας – Δημήτρης Μαργιολάς
Ηχογράφηση: ΒΚ Studios
Ηχολήπτης:  Μπάμπης Μπίρης
Υδατογραφία εξωφύλλου: Δήμος Πολυμέρης
Μακέτα - Επιμέλεια εξωφύλλου: Μαρίλη Κόλια
Κυκλοφορεί από την FM Records