Κορυφώνεται το Σαββατόβραδο η πιο θεαματική βροχή διαττόντων του καλοκαιριού

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017 14:49
EPA/LISI NIESNER

Όσοι… αντέξουν το ξενύχτι θα έχουν την ευκαιρία -καιρού επιτρέποντος- να δουν το θεαματικό αστρονομικό φαινόμενο, το οποίο ενδέχεται σύμφωνα με τη NASA να φθάσει τα 150 μετέωρα ανά ώρα, αν και θα είναι ορατά μόνο τα πιο φωτεινά από αυτά, λόγω της λάμψης της Σελήνης που φέτος θα είναι φωτεινή κατά 80%.

Η πιο εντυπωσιακή βροχή από «πεφταστέρια» του καλοκαιριού, οι διάττοντες Περσείδες, αναμένεται να κορυφωθεί αργά το βράδυ του Σαββάτου 12 Αυγούστου προς ξημερώματα Κυριακής, στον νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου.

Όσοι… αντέξουν το ξενύχτι θα έχουν την ευκαιρία -καιρού επιτρέποντος- να δουν το θεαματικό αστρονομικό φαινόμενο, το οποίο ενδέχεται σύμφωνα με τη NASA να φθάσει τα 150 μετέωρα ανά ώρα, αν και θα είναι ορατά μόνο τα πιο φωτεινά από αυτά, λόγω της λάμψης της Σελήνης που φέτος θα είναι φωτεινή κατά 80%.

Το «κλειδί», σύμφωνα με τους ειδικούς, για να δει κανείς μια βροχή διαττόντων, είναι το οπτικό πεδίο του να περιλαμβάνει ένα όσο γίνεται μεγαλύτερο τμήμα σκοτεινού ουρανού, καθώς και να διαθέτει ελεύθερο χρόνο και υπομονή.

Οι διάττοντες είναι δυνατό με λίγη τύχη και να φωτογραφηθούν. Χρειάζεται μια φωτογραφική μηχανή DSLR με ευρυγώνιο φακό, η οποία θα κάνει διαδοχικές προγραμματισμένες λήψεις μεγάλης διάρκειας.

Οι Περσείδες αποτελούν μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι γρήγορα και φωτεινά, έχοντας συχνά μακριές πύρινες «ουρές». Εμφανίζονται σε σχεδόν όλα τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο, μολονότι αρχικά φαίνονταν να προέρχονται από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν και το όνομά τους. 

Τα συγκεκριμένα μετέωρα αρχίζουν να πέφτουν σε αραιή μορφή στα μέσα Ιουλίου, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν σχεδόν έως το τέλος του Αυγούστου. Όσο πιο κοντά στην ώρα που χαράζει, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς με γυμνά μάτια τα συγκεκριμένα «πεφταστέρια» οπουδήποτε στον ουρανό. 

Οι Περσείδες προκαλούνται από τα σωματίδια σκόνης που αφήνει πίσω της η τεράστια ουρά, μήκους δεκάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, του κομήτη 109Ρ/Σουίφτ-Τατλ, ο οποίος διασταυρώνεται με την τροχιά της Γης.

Ο κομήτης, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1862 από τους αστρονόμους Λιούις Σουίφτ και Χόρας Τατλ (των οποίων φέρει το όνομα), διαθέτει ένα τεράστιο πυρήνα διαμέτρου περίπου 26 χιλιομέτρων, πολύ μεγαλύτερο από τον αστεροειδή με διάμετρο δέκα χιλιομέτρων, ο οποίος έπεσε στη Γη πριν από 66 εκατ. χρόνια και εξαφάνισε τους δεινόσαυρους.

Για τελευταία φορά εισήλθε στην εσωτερική περιοχή του ηλιακού μας συστήματος τον Δεκέμβριο του 1992, ενώ χρειάζεται γύρω στα 130 χρόνια για να πραγματοποιήσει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Σήμερα, βρίσκεται σε απόσταση περίπου πέντε δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων και το επόμενο κοντινό πέρασμά του από τη Γη αναμένεται το 2126, χωρίς πάντως να απειλεί τον πλανήτη μας. 

Τα μετέωρα, τα οποία συνήθως έχουν βάρος μικρότερο από ένα γραμμάριο, εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και αναφλέγονται σε ύψος περίπου 100 χλμ., οπότε και αρχίζουν να γίνονται ορατά από τους παρατηρητές. Καθώς πλησιάζουν προς το έδαφος με μεγάλη ταχύτητα, διαλύονται από την τριβή και την υπερθέρμανση (1.650 βαθμοί Κελσίου), αφήνοντας πίσω τους φωτεινά ίχνη.

naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Δημοφιλή